Cash(حافظه پنهان)

حافظه پنهان یك حافظه میانجی پر سرعت است كه بین دو دستگاه با سرعتهای كاملاً متفاوت قرار می گیرد. حافظه میانجی به این منظور طراحی شده است تا به دستگاه‌های سریع امكان دریافت اطلاعات و ادامه سایر وظایف را در هنگامی كه دستگاه های كندتر سعی می كنند به آنها برسند بدهد سه نوع حافظه پنهان وجود دارد: (حافظه پنهان خواندن) واقعی هنگامی به كار می رود كه یك دستگاه پر سرعت نیاز به اطلاعات از یك دستگاه كند دارد. مدارهای حافظه پنهان پیش بینی می كنند كه كدام اطلاعات از دستگاه كند مورد نیاز هستند و آن را از قبل بارگذاری می كند تا در حافظه سریع در دسترس باشد و آن را در اختیار دستگاه پر سرعت می گذارد (حافظه پنهان نوشتن) به دستگاه های پر سرعت امكان ذخیره كردن داده ها را در یك حافظه میانجی پر سرعت و ادامه سایر وظایف را می دهد، در حالی كه حافظه نهان داده ها را به دستگاه كند منتقل می كند. (حافظه پنهان میانجی) تركیب دو نوع بالاست و رایج ترین نوع حافظه پنهان است. در درون این حافظه محتوای حافظه پنهان پس از عملیات نوشتن از حافظه میانجی خارج نمی شود، بنابراین اگر دستگاه دوباره نیاز به همان اطلاعات داشته باشد آن را از حافظه پنهان می خواند و ناگیزر به مراجعه مجدد به حافظه نیست. روش دیگر حافظه پنهان(تطبیق مستقیم) است. در این مورد كندترین بیتهای قطعه آدرس، مكان قطعه را در داخل حافظه پنهان تعیین می كنند بیتهای باقیمانده با قطعه ذخیره می شوند. مدار فقط نیاز دارد تا كنترل كند كه بیتهای آدرس بالا در ادرس تقاضا شده با ادرس حافظه پنهان مطابقت دارند یا خیر به این وسیله نیاز به مدارهای حافظه وابسته و گران قیمت را از بین می برد به هر حال این امتیاز در عین حال یكی از معایب حافظه پنهان تطبیق مستقیم نیز هست اگر پردازشگر از سوی دیگر و آدرس را با همان بیتهای كند تقاضا كند هر یك از عملیات خواندن به یك پاسخ منفی منجر می شود و در واقع سرعت عملیات كاهش می یابد این موقعیت به ویژه در محیطهای چند پردازشگری بسیار محتمل است.

Bus(مسیر انتقال)

 Bus در یك كامپیوتر به معنی مسیر انتقال است این مسیر از چند خط هدایت كننده كه سیگنالها در آنها از یك دستگاه به دستگاه دیگر انتقال می یابند تشكیل شده است. تمام دستگاه هایی كه به Bus متصل هستند قادرند سیگنالهای انتقال یافته را بخوانند اما فقط یكی از آنها به داخل Bus نفوذ می كند.

در سال 1970 اولین كامپیوتر كوچك PDP توسط شركت «تجهیزات دیجیتالی» برای پیوند زدن تمام عناصر سیستم به یك Bus دو جهتی به نام unibus معرفی شد. به جای استفاده از كانالهای ارتباطی مختلف بین پردازشگر و دستگاه های دیگر، Bus وسیله ارتباطی مشترك تمام دستگاه ها بود تمام دستگاه های جانبی سازگار و قابل متصل شدن به Bus بودند و به بخش تفكیك ناپذیر سیستم تبدیل می شوند. دستگاه‌های متصل شده به Bus به وسیله دسترسی یافتن به آدرسهای خاصی كه فقط به آنها متعلق بود كنترل می شوند، حجم یك Bus كه به عرض معروف است از اهمیت برخوردار است چون مقدار داده قابل انتقال در آن واحد را مشخص می كند با اینكه مسیر انتقال ISA اولیه فقط می توانست 16 بیت داده را به صورت موازی انتقال دهد مسیر انتقال PCI قادر به انتقال 32 بیت در یك اتصال 124 سوزنی است. 

Browser(مرورگر)

مرورگر یك قطعه نرم افزار شبكه سازی است كه به كامپیوتر اجازه می دهد فایل ها را از یك كامپیوتر دور دست (كه سرور، وب سرور یا سرور فایل نام دارد) در اینترنت با یك نوع خصوصی یا شركتی اینترنت به نام اینترنت دریافت كند. انواع مختلفی از مرورگر وجود دارد و با رشد شبكه جهانی وب و افزوده شدن ویژگی‌های دیگر به آن از قبیل زبان مدل سازی واقعیت مجازی VRML زبان امتداد یافته. نشان گذاری XML تولید آنها ادامه می یابد. مرورگرها از طریق ارسال درخواست برای فایل ها به سرورها دریافت فایل ها و سپس ارائه آنها به شكل مناسب و با توجه به اینكه آیا آنها حاوی متن، تصویر، صوت، فیلم یا انواع دیگر داده هستند عمل می كنند. وقتی آدرس یا URL یك وب سایت در مرورگر تایپ شد مرورگر نام سروری را كه باید به آن متصل شود تعیین می كند. اولین مرورگر به وسیله‌ی «تیم   » در سال 1989 اختراع شد و شبكه ای را مجسم كرده بود كه مردم در سراسر دنیا می توانستند به آسانی از آن برای تبادل اطلاعات الكترونیكی استفاده كنند. در آن زمان ناسازگاری بین سخت افزاری مختلف كامپیوتری و سیستم عامل این رویا را غیر ممكن كرده بود.